KAR TANELERİ

ellerinden yağardı 

         en güzel yalanından dünyanın 

         bedenimde titreyen kar taneleri

hangi sevişme bir vedadan daha uzundur 

              nedir ki aşk çağımızda 

                   bir merhabadan başka?

                                 demiştin ya, 

aşk kış yorgunluğu gibi yürürken aramızda

bir merhaba yeterdi güneşi ısıtmaya

               gecenin gömdüğü 

                 gümüş bir yıldız gibi 

mermer bir unutuşun mücevherine bağışladım 

                                    kar sesini 

yüreğinde donup kalmış kışın merhametine

kurudu bir içdeniz, 

       güneş çekildi 

bir mevsim gözlerini bırakıp gitti 

      kar kokan bir rüzgârı çıkarıp sandığından

derken bir “merhaba” sildi kendini 

                içimdeki ülkelerin haritasından

gecenin gömdüğü gümüş bir yıldız gibi 

öyle sevdim ki, 

                 unuttum sevmeyi 

bağışlamaz beni artık hiçbir hatıra...

AYTEN MUTLU

(Aralık 2000)