Kıyı  Çocukları   iki çakıl gibi  ışıl ışıl baktık dünyaya         biz o kıyıdan ışıklar oynaşırdı içimizde    maviydi gülüşümüz bile   düşlerdi sığınağımız        o yıkık kale duvarı              suların yaladığı kayalar hep kuytuları yoklardık bize masallar anlatırdı deniz             geceler boyu  onu dinleyen uysal çocuklardık   bizim için doğuyor sanırdık güneş     bizim için esiyor rüzgar          ve yeryüzünde sevgi                  bizim için var en amansız karanlığımızda  yakamoz yansımaları  sevgimizi fısıldardı yorgun dalgalar...   o kıyı nasıl da sessiz şimdi       rüzgarın savurduğu öykümüz           yamaçlarda paramparça baksak görünür mü hayalimiz?   Hüseyin YURTTAŞ (Mayıs 2001) (Sn. Fatma YONSEL'e teşekkürler)