Denizce

Doğduğumda
Yunus balığının derisine sarmış
Kundak diye
   Babam beni
Mavicem.

Süt yerine
Levrek kanı içmişim,
   Kofananın etini emmişim
Meme yerine.

Dalga dalga kollarında
Ninnilerce dinlemişim sesini.
   Su beşiğimde
   Saçlarından tutmuşum
Gün doğumundan esen lodos yelini.

Mavicem,
Delicem!...
Göğsünde
Bir hayal gibi dolanırken
Son balıklar,
Motorlar kanatırken
Bereketli karnını;
   Limanlara taşırlarken
Etini,
Kanını...

Ölü sularında
Parçalanırken ay!...
Kılıç balığının sırtındaki zıpkın gibi
Taşıdım kendi cenazemi.
Yakamozlar yerine
Çığlıkların
Sardığında derimi.

Gözlerimde
Orkinosun gözyaşlarına dokunursun,
Ağlarda parçalanan
   Yunus dişlerimle
Isırdığımda ellerimi.

Yatağım
Köpükler döşeli yastığımsın
   Mavicem!
Anacığım,
Rüzgâr saçlı kadınımsın!
Yeri göğü alt üst eden fırtınalarında
Köpük köpük kükreyen dalgalarında
Alabilsem
Alabilsem yerimi
   Ve
Tamamlasam seferimi
Mavicem...
 

Erol Nacar
 

(İsimsiz okurumuza teşekkürler)

(Şiir Eklenme Tarihi: Aralık 2003)