BUZ MAVİSİ

Sisleri geçtim geliyorum 

      Hüznü sil, 

                ebruli günü ağart 

Yerle göğün öpüştüğü 

Buz mavisine yaz beni

Kurusun kirpiğindeki son damla 

         Dinlensin yorgun gözlerin 

Kış yolları bitti, 

                       yönüm sanadır 

Ucu görünen aydınlık 

        Siliyor dağlarımın karanlığını 

Yanan yüzüne değen 

         kuzey serinliğiyim

O uzun gecelerde özlediğin 

Uzak sesim kapının önünde işte 

Atılsan var ya, 

         kollarım birden deniz 

 Birden göğsümde çılgın dalgalar  

Artık seninleyim

Ateşlerden atladım, 

                 sulardan sektim 

Savrulan kül söylesin yangınımı 

Buzullarda uzayan gölgem 

      Sana uzanan elimdi benim

Geçmişe dönmek yok artık 

Adlarımızı bile değiştirelim 

Sevgiyle yoğrulsun sevincimiz 

Gökkuşağıdır önümüzde açılan 

        Hadi, 

             altından geçelim...

Hüseyin Yurttaş

(Ocak 2001)