Rüzgar Gülü önümden çekilirsen İstanbul görünecek      nerede olduğumu bileceğim sisler utanacak,                    eğilecek ağzının ucundan öpeceğim saçına kalbimi takacağım avcunda bir şiir büyüyecek nerede olduğumu bileceğim bu çıplak geceler yok mu bu plak böyle ağlamıyor mu camları kırmak           işten değil delirecek miyim neyim kirpiklerimden mısra dökülüyor         kenya'da simsiyah yalnızım               yoksul bir şilepte gemiciyim     malezya'da yük bekliyorum önümden çekilirsen ,                  İstanbul görünecek nerede olduğumu bileceğim gözlerini söndürme                        muhtacım ben senin aydınlığına muhtacım yepyeni bir ilkbahar harcayıp bir yaz boğup,                bir sonbahar harcayıp rüzgar gülünü arayacağım oran'da pernanbouc'ta timbuktu'da vinçler yine akşamları indirecekler yine karanlığa bulaşacağım gözlerin rüzgarda savrulacak ikimiz iki sap buğday olsak sen benim olsan,               ben senin olsam bir gece vakti aklına gelsem           uykunu tutsam                    bırakmasam                            seni kucaklasam,                                          kucaklasam        birbirimizin kalbini dinlesek     dünyanın kalbini dinlesek              büyük ateşler yaksalar                    iki güvercin uçursalar nerede olduğumuzu bilsek...               Atilla İlhan   (Şiir Eklenme Tarihi: Mart 2004) (Sn. Fatma YONSEL'e Teşekkürler)

Foto: C. İstikbal