|
TUDAV Başkanı Prof. Bayram
Öztürk'ün "Türk Boğazları"
konulu düzeltme yazısı
Financial Times'da Yayınlandı.
Geçtiğimiz günlerde Financial
Times gazetesinde yayınlanan
"İstanbul Boğazı'ndaki Tanker
Sıkışıklığı Petrol Sıkıntısı
Tehdidini Getiriyor" başlıklı
yazıya; İstanbul Üniversitesi
Stratejik Araşturmalar
Merkezi'nden ve aynı zamanda
Türk Deniz Araştırmaları Vakfı
(TUDAV) Başkanı olan Prof. Dr.
Bayram ÖZTÜRK bir düzeltme
yazısı gönderdi. Financial
Times'ta 16.01.2003 Tarihinde
"Editöre Mektuplar" köşesinde
yayınlanan yazının metni Türkçe
çevirisi ile ve ayrıca
yayınlandığı haliyle İngilizce
olarak aşağıda:
FINANCIAL TIMES
BOĞAZLAR, DOĞA VE DEV TANKERLER
İÇİN GÜVENLİ OLMALI
ANKARA, 16/01 (BYE)---
İngiltere'de çıkan Financial
Times gazetesinin 16 Ocak 2004
tarihli sayısında, Editöre
Mektuplar köşesinde, Türkiye
Deniz Araştırmaları Vakfı
Başkanı Prof. Dr. Bayram Öztürk
imzasıyla ve yukarıdaki başlık
altında bir mektup yer almıştır.
İnternetten sağlanan yazının
çevirisi şöyledir:
12
Ocak tarihli "İstanbul
Boğazı'ndaki Trafik Avrupa'yı
Petrolsüz Bırakıyor" başlıklı
yazınızı okuduğumda derin bir
hayal kırıklığına uğradım.
Boğaz'da yaşayan birisi olarak
konu ile ilgili endişemi sunmak
istiyorum. Türkiye, boğazlardaki
trafiği engelleyerek jeopolitik
önemini sürdürmeye çalışmıyor,
ancak güvenlik ve çevre konuları
nedeniyle ihtiyatlı bir yaklaşım
sergiliyor.
Bildiğiniz gibi İstanbul ve
Çanakkale boğazları ile Marmara
Denizi Türkiye sınırları
içerisinde bulunuyor ve
Karadeniz ile Akdeniz'i
birbirine bağlıyor. Çeşitli
çevresel problemlerden ötürü
boğazlardaki deniz canlıları
birçok defa yok olma
tehlikesiyle yüzyüze kalmıştır.
En ciddi tehditlerden birisi ise
petrol sızıntısıdır. İstanbul
Boğazı dünyanın en işlek su
yollarından birisidir: 2000 yılı
içerisinde toplam 50 bin gemi
boğazlardan geçiş yaptı ve
bunların yüzde beşi 200 metreden
uzun, 100 milyon ton kapasiteli
dev tankerlerden oluşuyordu.
Boğazlardaki gemi kazaları dört
katagoride gerçekleşiyor:
Çarpışma, batma, yangın ve
karaya oturma. En sık
gerçekleşen kazalar çarpışma
neticesinde meydana geliyor ve
görüş alanının yetersizliği ve
kuvvetli akıntıdan
kaynaklanıyor.
Söylemeye gerek yok, ama bu gibi
kazaların ardından yıllarca
süren ekolojik afetler
yaşanıyor. Tabii ki maddi tazmin
mümkün, ancak doğayı parayla
onaramazsınız. Öyleyse neden
ihtiyati tedbirler alınmasın?
Problem İstanbul Boğazı'nın çok
dar olmasından -en dar yeri
sadece 740 metre- kaynaklanıyor.
Kuvvetli akıntı, girdaplar ve
özellikle ilkbahar ve kış
aylarında karşılaşılan yoğun ve
ani sis gibi doğal engeller
nedeniyle izlenen rota zor ve
tehlikeli.
Boğazlarda geçen yıldan beri
yeni bir trafik sistemi
uygulanıyor. Sistem 10 milyon
dolara mal oldu ve bu maliyet
petrol şirketleri ya da
tankerlerin sahipleri tarafından
değil, Türk vatandaşları
tarafından karşılandı.
Geçtiğimiz yıllarda boğazlardan
geçen gemilerin sayısında,
büyüklüklerinde ve İstanbul'da
yaşayan 10 milyonluk nüfusu
tehdit eden tehlikeli yük
taşımacılığında bir artış
yaşandı. Siz Amsterdam'daki
kanallardan ya da Paris'teki Sen
Nehri'nden günde en az 10 adet
dev petrol tankerinin geçmesini
kabul eder misiniz? Boğazlar bir
su yolu haline geldiğinden beri
yaşanan trafikten dolayı
kendimizi güvende hissetmiyoruz.
İlgilendiğimiz ilk şey halkın
güvenliği ve temiz bir çevre,
petrol endüstrisi değil.
İnanıyorum ki petrol şirketleri
de İstanbul Boğazı'nda bir
felaket yaşanmasını istemez. İki
tankerin çarpışması halinde
İstanbul'un tarihi mekanları,
müzeleri ve camiileri de tehdit
altında kalacak. Bu yapıların
zarar görmesi, tüm insanlığa
karşı bir suç teşkil etmez mi?
Terör konusundaki artan
kaygılar, uluslararası toplum
tarafından paylaşıldı. Şuna
kuvvetle inanıyorum ki, petrol
şirketleri boğazların güvenlik
kurallarına en sıkı şekilde
uyması gerekenlerdir. 11 Eylül
2001'den sonra yalnızca
boğazlarda değil, tüm dünyada
yeni güvenlik önlemleri
uygulanmaya başlandı.
Sonuç olarak burada yaşayanlar
için İstanbul Boğazı, bir
rahatlama, Türk kahvesi içme ve
balık tutma yeridir, petrol
tankerlerinin yolu değil. Umarım
yazarlarınız bu duyguları
anlamaya çalışırlar.
Yazının Orijinali:
LETTERS TO THE EDITOR
From Bayram ÖZTÜRK,
Sir, I was deeply disappointed
to read “Bosporus tanker jam
threatens shortage of oil”
(January 12) written by Carola
Hoyos and Javier Blas. Here I
present my concern over this
issue as a resident of the
Bosporus. Turkey is not trying
to maintain its geopolitical
importance by blocking the
traffic in the Straits, but to
take a precautionary approach
for the security and environment
of the Straits.
Briefly, I want to give you some
of the important peculiarities
of the Istanbul and Canakkale
Straits (by the way, they are
not the’ Bosporus and
Dardanelles’ Straits, to be
correct). These waterways,
together with the Marmara Sea,
connect the Black Sea and the
Mediterranean Sea. The health of
this system is vital for the
protection of the marine
biodiversity of the Black Sea
and Mediterranean Sea.
Particularly for the Black Sea,
the Straits are the only water
exchange passage with other
water mass. However, due to
various environmental problems,
52 marine species in the Straits
are severely threatened. One of
the most serious problems is oil
spill, related to ship traffic,
because the Istanbul Strait is
one of the world’s busiest
waterways: 50,000 ships passed
in 2000, 5 % of which were
supertankers more than 200 m in
length with a potential carrying
capacity of 100 million tons of
crude oil. Accidents of shipping
in the straits are examined
under four categories:
collision, grounding, fire and
stranding. Each of them has a
direct effect on the marine
ecosystem.
Collision is the dominant type
of accidents. It is caused by
poor visibility and strong
current, which result in
navigation failure. One of the
largest collisions occurred in
1979 between a Greek cargo ship
Evriyali (10,000 tdwt) and a
Romanian tanker Independenta
(165,000 tdwt) which carried
94,000 tons of Libyan crude oil.
In 1994, the marine environment
was seriously affected by the
Nassia tanker accident which
resulted in the discharge of
20,000 tons of oil into the
Black Sea, Istanbul Strait and
Marmara Sea. The most recent
disaster was caused by a Russian
river ship, Volganeft 248, that
split in two in bad weather
close to Istanbul in December
1999. Some 2,000 tons of oil
were spilt into the sea. During
these accidents, 75 people were
dead. I think we have had enough
lessons of tanker accidents
here.
Needless to say, ecological
catastrophes will continue for
many years after these
accidents. There will be, of
course, compensation with money.
Fine, but you cannot restore
nature with money. So why not
taking precautionary measures?
The problem is the Istanbul
Strait is too narrow. Its
narrowest point is only 740 m,
less than 1 km. As the captains
interviewed in the article said,
the route is difficult and
dangerous due to natural
handicaps, such as strong
currents, whirlpools, dense and
sudden fog, mostly in spring and
winter. There are also many
small commuting boats and
fishing boats, although they
have very few accidents compared
to large vessels. This is why
all ships are recommended to
have pilots on board through the
Istanbul Strait. Turkish vessels
are obliged to do so, while most
foreign vessels do not take them
because of the fee. In bad
weather, it is very reasonable
to block the strait for
shipping. If only oil companies
can change such weather…
Vessel Traffic System has been
operating since last year in the
Straits. It cost about 10
million USD, paid by the tax of
Turkish citizens, not by oil
companies or tanker owners. This
shows how important to regulate
ship traffic in the straits and
to secure safe navigation.
In
recent years, an increase in
number and size of ships passing
through the Straits, together
with an increase in dangerous
cargo, threaten the
over-10-million people in
Istanbul. This city is also a
world heritage with 3,000 years
of history, as well as a city of
industry and business. . Would
you accept every day at least
ten huge oil tankers to pass
through the canals of Amsterdam
or the Seine in Paris? Simply,
we don’t feel secure when this
traffic continues to grow until
the straits become like a water
highway. Besides, the Istanbul
Strait has been a very rich
fishing ground traditionally,
thus provides us with the source
of protein. Security of the
people and clean environment are
our primary concerns, not oil
industry. We are thrilled when a
200m-long fully-loaded tanker
passes through the strait when
the sea is not very calm. I do
believe that oil companies as
well do not want big
catastrophes in the Istanbul
Strait. If two tankers collide,
City of Istanbul may be on fire:
all historical palaces, museums
and mosques will be destroyed.
Isn’t it a crime for the
humanity?
These straits are, no doubt,
important for all Black Sea and
Mediterranean nations. They
should be open to every ship
according to Montreax
Convention. However, in case of
a serious accident, it is very
likely that the Istanbul Strait
is closed for several days or
even weeks. Imagine what a big
loss oil companies can make.
Growing concern over terrorism
is widely shared by the
international community. I
strongly believe that oil
companies should obey all the
rules of security. After 9/11,
new security measures are
implemented all over the world,
not only in the Straits.
Finally, for us living here, the
Istanbul Strait is a place for
refreshment, for drinking
Turkish coffee, for fishing -
not a dangerous oil tanker
route. I hope your columnists
try to understand all these
feelings. Mediterranean refiners
should blame on the war in Iraq
(and whoever started it), not
the security and environmental
problems in the Istanbul and
Canakkale Straits.
Regards,
Bayram ÖZTÜRK, Prof.
Strategic Res. Center İstanbul
University &
Director of Turkish Marine
Research Foundation
,İstanbul.Turkey
|
